
مرجعيتشيعه پس از رحلتحضرت آية الله اراكى از سوى جامعه مدرسين حوزه علميه قم در هفت نفر از اعاظم و بزرگان ديگر متعين گرديد.
جامعه مدرسين كه متشكل از فقها و اساتيد حوزه علميه قم بود و نسبت به بزرگان و مجتهدين و فقها اين حوزه مبارك شناخت كامل داشت با توجه به مساله مهم اعلميت، ضمن صدور بيانيهاى هفت نفر از فقهاء و مجتهدين طراز اول حوزه قم را به عنوان مرجع تقليد به جامعه شيعه معرفى كرد و مردم را در انتخاب مرجع از ميان اين هفت بزرگوار مخير نمود.
1 - حضرت آيت الله سيد على خامنهاى (رهبر معظم انقلاب اسلامى ايران)
2 - حضرت آيت الله شيخ محمد رضا فاضل لنكرانى
3 - حضرت آيت الله شيخ محمد تقى بهجت
4 - حضرت آيت الله ناصر مكارم شيرازى
5 - حضرت آيت الله ميرزا جواد تبريزى
6 - حضرت آيت الله سيد موسى شبيرى زنجانى
7 - حضرت آيت الله شيخ حسين وحيد خراسانى
ايشان در سال(1318 ه.ش) در مشهد مقدس، در خانوادهاى روحانى پا به عرصه وجود نهاد و اكثر ايام تحصيلى خود را در حوزه مشهد و حدود دو سال در حوزه نجف و حدود هشتسال در حوزه علميه قم سپرى نمود و پس از پانزده سال شركت در درس آية الله حائرى به اجازه اجتهاد از طرف ايشان نايل آمد حضرت آيت الله خامنهاى، علاوه بر فقه و اصول در فلسفه اسلامى، رجال، درايه، هيئت و تفسير تحصيل و تدريس داشتهاند و نزد علماء و مجتهدان بزرگى همچون ميرزا جواد آقا تبريزى، آيت الله حكيم، امام خمينى، آيت الله بروجردى و علامه طباطبايى تلمذ نمودهاند.
وى علاوه بر تحصيل و تدريس و تحقيق زندگى سراسر بركتخويش را با جهاد به وسيله قلم و سخن قرين گردانيد و از سال(1341 ه.ش) همواره در صحنههاى سياسى و مبارزاتى كشور حضور فعال داشت و در مدت هشتسال، دو دوره رياست جمهورى كشور ايران را بعهده گرفت و در شرائط سخت و بحرانى آن را به پيش برد.
با رحلت امام خمينى در سال(1368 ه.ش) از سوى خبرگان و فقهاء و مجتهدين طراز اول كشور،به عنوان رهبر جمهورى اسلامى ايران انتخاب شدند كه اين مورد از نمونههاى نادرى است كه مرجعيت و در واقع رهبرى فقهى و شرعى با رهبرى سياسى يك جامعه در يك فرد جمع شدهباشد. ايشان اكنون نيز در كنار امور مربوط به رهبرى جامعه اسلامى، همچنان به تدريس فقه و فقاهت و تربيتشاگردان در زمينههاى فقهى و علوم دينى اشتغال دارند.
حضرت آيت الله فاضل لنكرانى در سال(1310 ه.ش) در شهر مقدس قم ديده به جهان گشود و در سن سيزده سالگى فراگيرى دانش اسلامى را در قم آغاز كرد وى از محضر بزرگانى همچون: آيت الله بروجردى، امام خمينى، و علامه طباطبايى، بهره برد و در همان سنين جوانى به درجه اجتهاد نائل آمد.
درسهاى خارج فقه و اصول ايشان سالهاست كه در حوزه علميه قم برقرار است وى در كنار تدريس و تربيت طلاب علوم دينى آثار ارزشمندى هم به جامعه حوزوى و فقهى ارائه كردهاند كه حاشيه بر عروة الوثقى تفصيل الشريعه نهايه التقرير القواعد الفقهيه و تقريرات الاصول از آن جمله است.
آية الله فاضل علاوه بر تحقيق و تدريس و تحصيل علوم دينى از زمان مبارزات امام خمينى، مبارزات سياسى خور را بر عليه ظلم و فساد آغاز كرد و پيوسته به عنوان يكى از ياران و همراهان امام خمينى و انقلاب اسلامى ايران در صحنههاى مختلف سياسى حاضر بودهاست.
در سال (1334 ه.ق) در شهر فومن ديده به جهان گشود و پس از پايان تحصيلات ابتدايى و ادبيات عرب، رهسپار قم شد. پس از اقامتى كوتاه به كربلاى معلى هجرت كرد و در آنجا از محضر آية الله سيد ابوالقاسم خويى بهره برد وى براى ادامه تحصيل عازم نجف اشرف شد و محضر بزرگانى همچون آيت الله حاج شيخ محمد غروى اصفهانى، آقا ضياء الدين عراقى، ميرزاى نائينى، آيت الله سيد ابوالحسن اصفهانى و حاج شيخ محمد كاظم شيرازى را درك كرد.
در سال(1364 ه.ق) به قم بازگشت و از محضر آيت الله كوه كمرى و آية الله بروجردى بهرههاى فراوان برد. وى بيش از پنجاه سال است كه به تدريس خارج فقه و اصول اشتغال دارد و علاوه بر تحصيل و تدريس در امر تدوين و تاليف كتاب نيز فعاليت مىكند كه كتابهاى حاشيه بر ذخيرة العباد، حاشيه بر مكاسب شيخ انصارى، كتاب طهارة(شرح شرايع الاسلام) و كتاب الصلاة و مناسك حج از آن جملهاند.
آيت الله بهجت علاوه بر دانش و فقاهت در زهد و معنويت نيز سرآمد روزگار خويشاند و در اين جهتشاگردان برجستهاى را تربيت مىنمايند.
آيت الله مكارم شيرازى در سال (1345 ه.ق) در شهر شيراز متولد شد تحصيلات اوليه علوم دينى را در شهر خود به پايان برد و در 18 سالگى وارد حوزه علميه قم شد و از درس حضرت آيت الله العظمى بروجردى بهره برد. در سال (1369ه.ق) به حوزه نجف هجرت كرد و در درس بزرگانى چون: آيت الله حكيم، آيت الله خويى و آيت الله سيد عبدالهادى شيرازى حاضر گرديد. وى پس از بازگشت به قم به تدريس سطوح عالى و سپس خارج فقه و اصول پرداخت كه هم اكنون درس خارج ايشان در مسجد اعظم قم از درسهاى پر رونق حوزه عليمه قم است.
كتابهاى انوار الاصول، انوار الفقاهه، حاشيه بر عروة الوثقى و مناسك حج و عمره مفرده از آثار ارزشمند ايشان در زمينههاى فقه و اصول است.
آيت الله مكارم علاوه بر فقه واصول در تفسير و كلام نيز تخصصهاى خوبى را كسب كرد و آثار ارزشمندى را به جامعه علمى تحويل داد كه كتابهاى تفسير نمونه(27 جلد)، پيام قرآن، اصول عقائد، اعتقاد ما از آنجملهاند.
در سال (1305 ه.ش)در شهر تبريز متولد شد در سال 1327 به حوزه قم عزيمت كرد و پس از اتمام دورههاى سطح و خارج و استفاده از محضر بزرگانى چون آيت الله بروجردى و آيت الله حجت براى ادامه تحصيلات به نجف اشرف مهاجرت كرد ايشان در مدت 23 سال حضور دائم در نجف و استفاده از محضر آيات عظام خويى و عبدالهادى شيرازى در سال(1355ه.ش) به قم بازگشت و به تدريس سطوح عالى فقه و اصول پرداخت كه درس خارج ايشان يكى از پر رونقترين درسهاى حوزه علميه قم به شمار مىرود.
كتابهاى: صراط النجاة(3 جلد) اسس القضاء و الشهاده، اسس الحدود و التعزيرات، ارشاد الطالب فى شرح المكاسب(4 جلد) كتاب القصاص و طبقات الرجال از آثار فقهى و اصولى اين فقيه گرانقدر به شمار مىرود.
وى در سال(1374 ه.ش) در شهر قم متولد شد علوم حوزوى را نزد پدر بزرگوارش آية الله سيد احمد زنجانى و آيت الله محقق داماد و آيت الله بروجردى گذراند و از محضر بزرگان و فقهاء حزوه علميه قم بهرههاى فراوان برد و با تلاش و كوشش فراوان در راستاى احكام فقهى و اصول استنباط احكام شرعى به درجه اجتهاد نايل آمد. وى علاوه بر فقه و اصول در علوم ديگرى همچون رجال، تاريخ، شعر و ادبيات، از شهرت خاصى برخوردار است. آية الله شبيرى زنجانى هم اكنون در حوزه قم به تدريس سطوح عالى فقه و اصول و تربيتشاگردان فاضل و دانشمند اشتغال دارد.
آيت الله وحيد خراسانى در سال (1300 ه.ش) در شهر مقدس مشهد ديده به جهان گشود علوم حوزوى را در محضر آيت الله شيخ محمد نهاوندى، آيت الله ميرزا مهدى اصفهانى و آية الله آشتيانى فراگرفت و در سن 27 سالگى عازم نجف اشرف شد و در درس آية الله العظمى ميرزا عبدالهادى شيرازى، آيت الله العظمى حكيم و به خصوص آيت الله العظمى خويى شركت كرد و در زمره شاگردان برجسته آنان قرار گرفت.
وى علاوه بر تحصيل علوم و معارف اسلامى خود نيز به تدريس دروس سطح و خارج حوزه پرداخت و در نجف اشرف حدود 12 سال درس خارج فقه و اصول خود را ادامه داد و هم اكنون نيز به تدريس خارج فقه و اصول در حوزه علميه قم اشتغال دارد.

| < قبلی | بعدی > |
|---|