سؤال: آيا خيانت بعضى از صحابه با عدالت آنها سازگار است؟

جواب:خداوند مى فرمايد:
(وَما كانَ لِنَبِيّ أَنْ يَغُلَّ وَمَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِما غَلَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ ثُمَّ تُوَفّى كُلُّ نَفْس ما كَسَبَتْ وَهُمْ لا يُظْلَمُونَ)(1);
«براى پيامبر هرگز روا نيست كه خيانت كند، و هر كس خيانت كند، خيانتش را در روز قيامت به همراه مى آورد، سپس هر كس پاداش آنچه را كرده كامل دريافت مى كند و به آنان ستم نمى شود».
ابن كثير گويد: آيه در باره يك قطيفه سرخى نازل شد كه در روز بدر گم شد. بعضى از مردم گفتند: شايد پيامبر خدا(صلى الله عليه وآله)آن را برداشته است! در اين باره زياد حرف زدند. اين آيه (وَما كانَ لِنَبِيّ...) نازل شد و دامن آن حضرت را از هر گونه خيانت در اداى امانت و تقسيم غنيمت پاك دانست، سپس تأكيد دارد كه برخى از اصحابش خيانت كرده اند.(2)
آيه، از ميزان خوش گمانى و اعتقاد آنان به رسول خدا(صلى الله عليه وآله) خبر مى دهد، تا حدّى كه آن حضرت را به خيانت در امانت و تقسيم اموال متهم نمودند، سپس بيان مى كند كه بعضى اصحاب خيانت كردند، آنان كه نسبت به جايگاه پيامبر(صلى الله عليه وآله)ادان بودند، يا آنان كه در اموال مسلمانان خيانت كردند، نمى توانند عادل باشند. اين، حال بدريّون است، نه باديه نشينان يا طُلقاء و فرزندانشان و نه منافقين. تا چه رسد به آنان كه پس از ايشان بودند. كسى كه اين آيات و آنچه را پيرامون آنها وارد شده و احاديث و سخنان را بخواند، سپس باز هم بدون تحقيق بر عدالت همه صحابه اصرار ورزد، هم به خود ظلم كرده است، هم به امتِ خود.(3)


1 . آل عمران: 161.
2 . تفسير ابن كثير: ج1، ص421; تفسير طبرى: ج4، ص155 و منابع ديگر.
3. سيماى عقايد شيعه،322.

نظرات (0)

عضويت در خبرنامه نظرات.